Volle Bloei
!

Volle bloei

!

Volle bloei

 

Het moment van de waarheid is aangebroken en de bloei wordt in september pas  goed ingezet. Witte pluisjes komen overal op de plant tevoorschijn in steeds groter wordende trossen. Het langverwachte moment waarop we nu alleen kunnen hopen dat onze verwachtingen van lange vette zoete toppen ingevuld worden.

 

Midden augustus zijn het overgrote deel van cannabisplanten goed de bloei ingegaan. Sommige buitensoorten waarschijnlijk tot een week of enkele weken eerder al. Niettemin kun je bij bijna alle planten zien dat ze zich gaan uitstrekken en hun uiteindelijk grootte bereiken en de groei stagneert en topvorming op volle toeren begint te draaien. Veel van topvorming valt er in augustus niet te zien, de groeispurt die zo’n drie weken zal duren is aan de gang en de afbouw van voeding met voldoende stikstof wordt gedaan terwijl de voeding met veel fosfor en kalium de voorkeur nu krijgt. Te vroeg stoppen met stikstof toe te dienen zou al vroeg voor verwarring kunnen want omdat de zon nog knalhard schijnt in augustus wordt tijdens de groeispurt nog grote hoeveelheden stikstof verbruikt. Daarom kun je best nog tot de tweede week groeivoeding geven  en dan overschakelen op bloeivoeding.  Je kan evengoed de combinatie van groeivoeding en bloeivoeding gebruiken vanaf het begin en tegelijkertijd toedienen. Dit vooral met de biobizz voeding waarvan de groeivoeding niet uitsluitend tijdens de groei gebruikt dient te worden maar ook tijdens het bloeien van de plant.  De groeivoeding bevat namelijk bepaalde gunstige stoffen die niet aanwezig zijn in de bloeivoeding. De twee vullen elkaar perfect aan en dienen dus zo gebruikt te worden. De groeivoeding werkt als een oppepper wanneer gebruikt tijdens de bloei. Omdat ik verrijkte premixgrond gebruik voor het overgrote deel van de planten die nog steeds voldoende stikstof bevat gebruik ikzelf alleen de bloeivoeding.  Hier loont nogmaals de kracht van een stikstofrijk medium. Na een korte controle doorheen de tuin blijken er geen tekorten zich voor te doen op de planten. Ze groeien en bloeien zoals het moet zonder problemen. Dit had ik voordien nooit en had altijd wel problemen met een tekort, niet meer sinds ik voedingsrijke aarde gebruik dankzij de premix. Ik moet nu toch wel ook de nadruk leggen op het durven voeden van de planten. Buitenplanten kunnen heel wat voeding aan en ik heb weinig kwekers een volwassen plant een overvoeding zien geven. Het gevaar zit hem niet echt in het teveel aan voeding maar in het teveel aan zouten door het maandenlange voeden van de planten. Dit vooral met chemische samengestelde voeding.  Dus gebruik je beter biologische voeding of anders enzymen om de zouten weg te werken. Maar durf dus genoeg bloeivoeding geven aan je planten en zeker als je kanjers hebt staan. 80% kans dat als je dit niet doet je met tekorten komt te zitten in de bloeiperiode. Om een idee te geven, een plant uit stek van 2m hoog en 1.5 m breed kan gemakkelijk om de twee dagen –drie dagen afhankelijk van de dagtemperatuur 11liter voedingswater aan. Ook gebruik ik geen pepmiddeltjes voor buitenplanten zoals bloeistimulatoren en dergelijke, gewoon omdat buitenplanten in staat zijn om voor grote opbrengsten te zorgen zonder dergelijke middeltjes. Deze middelen zijn nuttiger voor kleine binnenplantjes die zeer korte groei krijgen, in de bloei geforceerd worden en hard gevoed worden en net als topsporters onder grote druk staan om te presteren. Een buitenplant is gebonden aan het aantal lichturen wat opbrengst betreft. Zo kan éénzelfde plant 200gram opbrengen onder gewone lage lichtomstandigheden of kan onder zeer gunstige omstandigheden zoals hittegolven tot wel twee kilo opbrengen.  De zon is dus de bepalende factor in je opbrengst en niet de pepmiddelen of grootte van je plant. Het nut van een grote plant te kweken is dat vele kleine toppen, een enorme opbrengst maken en natuurlijk maakt het dan weinig uit als enkele toppen beschimmelen omdat je toch genoeg hebt hangen. Bij een kleinere plant kan je soms al de helft van je opbrengst wegsmijten als schimmel toeslaat.

 

 We zijn begin september en de buitenplanten stellen me sterk teleur. Zeer zwakke topvorming  want een goede buitenplant moet toch wel midden tot eind september afgebloeid zijn. De prachtige paarse oogst die ik voor ogen had valt in duigen. Ze bloeiden namelijk op hetzelfde moment als de binnensoorten die ik buiten had staan en dat is veel te laat. Die kunnen nooit afgebloeid zijn zoals dat zou moeten zijn voor een vroegbloeier. De purple tops die op 1 september klaar zou moeten zijn moest nog beginnen aan de topvorming terwijl een typische binnensoortje de nlx al heel wat verder stond in haar bloeiontwikkeling en kleine topjes aanmaakte. De nlx spuit thc buiten net zoals ze binnen doet.  Mooi witte topjes vormen zich. Best om altijd de einddata van zaadleveranciers met een korreltje zout te nemen. Niet dat ze liegen maar de grote verschillende planten die je met zaad krijgt kunnen voor teleurstelling zorgen. Door vijf planten uit zaad op te kweken is er grote kans dat er maar één ervan echt op 1 september afgebloeid is en oogstklaar is en doordat onze tuin beperkt in ruimte is en we toch meerdere soorten plaatsen hebben we maar van iedere soort één tot twee exemplaren en dat verkleint de kans toch sterk om een plant te hebben die daadwerkelijk afbloeit op de vermelde einddata van de zaadproducent. Daar moet toch wel rekening mee gehouden worden om teleurstelling te voorkomen. Zeker voor de piepkleine kweker met één plantje is dat een rampscenario. Aan de andere kant gaan de binnensoortjes die ik altijd als stek buitenzet om te kijken hoe die daar presteren en omdat ik zo zeker ben van vrouwelijk planten als een stoomtrein de bloei in. De binnensoorten laten mijn typische buitensoortjes uit zaad in hun schaduw achter.  Dat binnensoorten buiten niet goed zouden presteren is onterecht. Dit is niet voor iedere soort zo natuurlijk maar de nlx,k2 en powerplant doen het wonderwel buiten. We hebben ook een prachtige zomer achter de rug. De nlx is toch wel de grote verrassing die binnen voor enorme opbrengsten zorgt maar buiten niet onderdoet. Alhoewel ze net als de andere midden augustus de bloei invloog zit ze nu midden september al veel verder in haar topontwikkeling dan elke andere plant in de tuin.  Zoals het er nu naar uitziet is ze eind september- begin oktober klaar. Terwijl de andere soorten en ook de buitensoorten rond midden tot eind oktober afgebloeid zullen zijn. De nlx zit nog steeds veilig in haar mini-serretje beschermd tegen de regen die nu af en toe is durft te druppelen. Veel regenval hangt er nog steeds niet in de lucht en het blijft droog.  De windsterkte loopt echter dramatisch hoog op en een herfststorm gaat tekeer.  De schade bleef beperkt, behalve enkele potten die omgewaaid zijn geen gebroken takken echter de purple power met de schimmelinfectie onderaan kon de krachtige windstoten niet aan. De verzwakte plant was immers een speelbal voor de wind en haar al zo zwakke hoofdstam bezweek door de wind aan het gewicht van de bovengelegen takken. Er zat niets anders op om met een zaag mooi onder de schimmelinfectie de bovengelegen hoofdstam met takken te verwijderen. Een ramp was dit niet aangezien de plant de nodige tijd had om de twee ondergelegen takken supergoed te ontwikkelen zodat deze krachtig genoeg waren om even veel op te brengen als het verwijderde gedeelte die toch al zeer zwak stond.  Als de wind niet tussenbeide gekomen was kon ik zeker de geïnfecteerde purple power tot een goed eind laten afbloeien. De purple tops heeft ook flink wat slaag gekregen van de wind, vele takken zijn in de loop der tijd afgebroken. Omdat de wind op sommige tijden zo krachtig blies hielp het terug vastbinden van de takken maar voor korte tijd tot de volgende storm die ze terug los blies. Zelfs de dikste takken van de stevigste soorten zijn niet bestand tegen herfststormen. Het probleem ligt erin dat niet de takken breken maar de plaats waar de tak vastzit aan de hoofdstam scheurt af.  Dit is eigenlijk een zwakke schakel bij de cannabisplant. Menig die wel eens een enorme buitenplant na het oogsten hebben opgeruimd en dan overgebleven takken losscheuren van de hoofdstam merken dat dit zeer gemakkelijk gaat.  Dus hoe dik de stam ook, het scharnier van de tak blijft een zwak punt. Toch wel jammer eigenlijk. Tel daarbij nog es het gewicht van de toppen dus zo’n tak krijgt heel wat te verduren.

 

Jammer genoeg liet de zon het eind september afweten maar tot dan hadden we wel een prachtige nazomer. De buitenkwekers die hun soorten tegen eind september afgebloeid zien hebben moeten zeer tevreden geweest zijn met de kwaliteit ervan. Het kan niet anders dat ze mooi vet waren en goed gerijpt hebben.  In oktober scheen de zon nog wel, maar minder sterk en sommige dagen waren erg guur. Desondanks ontwikkelen zich nog stevige harde toppen op de buiten en- binnensoorten die zich in het tuintje bevinden. De purple power ontwikkelt nog zeer mooie toppen onder lage lichtomstandigheden. Ik zou ze vergelijken met een 400w kweek van grootte. Zeker niet slecht en wellicht ligt hierin ook de sterkte van de buitensoorten om onder minder dan optimale condities toch degelijke toppen te schenken.  Ondanks het late bloeien toch nog tevreden dus. Het jammere aan de purple planten was dat geen enkele werkelijk purple(paars) verkleurde, wat toch een reden was om ze in mijn tuin te hebben.  Dat heb je met zaadplanten natuurlijk, je weet nooit wat je krijgt. Wat ik ook merk is dat de planten in de volle grond en in potten anders groeien en bloeien, ook al zijn het dezelfde soorten.  De k2 in een 75 liter pot groeit zeer compact met veel blad die aan korte steeltjes hangen. Diezelfde k2 in de volle grond  groeit uitgestrekter en met grote bladeren op langere stelen. De toppen zijn natuurlijk hetzelfde maar het groeipatroon van een plant in de volle grond is compleet anders. Bij andere soorten verschillen zelfs de vorm, geur en smaak van de toppen. Nu weer merk ik naar eigen inzicht dat de buitenwiet zoeter ruikt dan binnenwiet en veel donkerder van kleur is. De aardse krachten in de buitenlucht hebben een gunstig effect op de plant denk ik. Misschien beseft ze dat ze vrij is in de open lucht en niet in een donker hok opgesloten zit en daardoor anders produceert. Omdat buitenwiet in grote mate verschilt met cannabis die binnengekweekt is ,lijkt daardoor minderwaardig. Niets is minder waar, ondanks het slechte uiterlijk is buitenwiet zeer lekker te roken en zit ook vol kristallen. Als je natuurlijk een coffeeshop eigenaar bent die cannabis moet verkopen dan snap ik dat buitenwiet niet populair is maar dat heeft niets met de kwaliteit te maken. Sommige binnensoorten zijn zo wit als iets en zien er op het oog duizend keer beter uit dan buitenwiet maar roken en smaken slecht. Wat er goed uitziet verkoopt goed, hoe slecht de wiet eigenlijk ook is terwijl de nadruk meer op smaak,uitwerking en rookbaarheid zou moeten liggen. Hoewel de aantrekkelijkheid van buitenwiet iets minder is maakt de geur en smaak meer dan goed. De geur die goed gerijpte buitenwietjes hebben daar is binnen niet aan te tippen. De buitenwereld brengt wonderlijke geuren teweeg in de wiet die je niet zou verkrijgen door de wiet onder optimale omstandigheden binnen te kweken.   Een ander groot verschil is de gezondheid van de planten in combinatie met de kans op schimmel. Planten in de volle grond zijn beter bestand tegen regen en hoge luchtvochtigheid. Erg veel last van schimmels heb ik niet gehad, de binnensoortjes waren afgedekt en de buitensoort liet ik open en bloot om zo te ontdekken of ze wel degelijk bestand is tegen guur weer. Na vele fikse regenbuien staat de purple power er nog steeds op en top bij, één klein beschimmeld topje terwijl anders nergens iets te bespeuren was, zeker niet slecht. Stond in de volle grond trouwens, de afgedekte binnensoorten dan weer staan in potten en die hadden heel wat meer schimmel te verduren gekregen dan de purple power die kletsnat doorregent geweest was vele keren. Als ik hier over schimmel spreek dan bedoel ik budrot. Een vieze bruine plek op een top of merk je ook aan een verkleurend blad en als je daaraan trekt komt het blad los en zie je het rot. De schimmel bleef wel binnen de perken,kleine deeltjes werden aangetast maar het was niet zo dat elke top er last van had en je de helft van je top kunt wegsmijten. Je hebt altijd wel last van een beetje schimmel als je buiten  kweekt, daar kan je niet onderuit. De luchtvochtigheid stijgt zo hoog als het enkele dagen regent dat aantasting onvermijdelijk is. Zelfs al hou je de planten hoog en droog. Het enige wat je kan doen is vroeg oogsten of hopen op een betere periode met wat zon na enkele dagen regen.  Waarvoor je moet opletten is om niet direct nadat het geregend heeft te gaan oogsten omdat de toppen zich vol met water gezogen hebben tijdens de hoge luchtvochtigheid die heerste die donkere dagen. Daarom wacht je best enkele dagen zodat de toppen in het zonnetje overtollig vocht kunnen verdampen en dan kan je oogsten.  Doe je dit niet is de kans zeer groot dat  je toppen beschimmelen.  Je toppen voelen niet vochtig aan maar zitten wel vol vocht en dat is het grote risico. Om af te sluiten met het punt waarmee ik was begonnen dat planten in de volle grond blijkbaar minder last hebben van schimmels en minder snel erdoor worden aangetast. Volgens mij omdat ze alles zelf in de hand hebben en in optimale conditie zijn want  hoe goed je de planten in potten ook verzorgd het kan niet tippen aan een zelfvoorzienende plant in de volle grond. Zo voel jij jezelf ook beter als je kan drinken, plassen en eten wanneer je zelf wilt. Zo verliezen planten in de volle grond ook heel wat minder bladeren die afgestoten worden dan de planten in potten. Hoe goed je die ook voedt toch verliezen ze heel wat meer blad.  Schimmelbestendigheid hangt dus niet alleen af van het soort plant maar ook zeer sterk van de gezondheid van de plant zelf. Want de binnensoorten die in de tuin staan hebben heel wat regen te verwerken gekregen en staan toppen op de dikte van een bierfles toch zijn ze niet beschimmeld. Daar sta ik van te kijken dus. Iedere buitenkweker kan beamen dat een volle grondplant tot het einde van zijn leven groen blijft en dus gedurende de hele bloeiperiode een goede gezondheid heeft. In tegenstelling tot de sterk vergelende potplanten tijdens de bloeiperiode. Schimmel raakt alleen zwakkere planten met tekorten of andere problemen. Heb je dus veel last van schimmel dan moet je de planten nog beter verzorgen. Ik raadt iedereen dan ook aan een stek van dezelfde soort in volle grond en pot te plaatsen en zelf de verschillen te ervaren. Nogmaals het minpunt dat je planten in de volle grond niet kun verplaatsen weegt eigenlijk niet op tegen de vele positieve kwaliteiten die je erbij wint.  Dus conclusie: je planten in de volle grond laten groeien en bloeien zorgt voor een gezonder en sterker gewas, die je minder last bezorgt aangezien ze zichzelf van voedingswater voorzien. Dus eigenlijk geen omkijken naar, de natuur gaat haar gang, veel makkelijker kan het niet.  Je moet wel de plant planten op een plaats waarin de nazomer ook veel zon valt en als de bloei aanbreekt haar droog te houden door een afdak of serre rond te bouwen. Dit vooral als je met binnensoorten buiten aan de slag gaat. Maar zelfs zonder afdakje doen ze het schitterend.  Wat me ook opviel i.v.m. met de twee k2’s die als stekken in de tuin beland zijn is dat  de stek die in de volle grond staat veel mooiere en grotere toppen ontwikkelt heeft dan dezelfde k2 als stek in een grote pot kokos.  De k2 in volle grond was klaar op 12 oktober, net nadat het volle maan geweest was. Wat me nog meer verwonderd is het feit dat de plant in de volle grond eerder afgebloeid is! Terwijl ze toch wel identiek hetzelfde zijn. Dat doet me ertoe besluiten dat de volle grond bepaalde kwaliteiten bezit die we gewoon niet kunnen dupliceren. De volle grond zit vol met bodemleven en bacteriën die gunstig zijn voor alle planten omdat nu eenmaal onze potten niet vol leven zitten blijkt maar weer hoe gunstig een goed bodemleven kan zijn. Dus ook voor de binnenkweker geldt dat hoe meer leven die in zijn kleine potten kan brengen hoe hoger zijn opbrengsten zullen zijn door de sterk gezondere planten. Onderschat de kracht van een rijk bodemleven dus nooit.

 

Als we onze planten goed gevoed hebben met bloeivoeding en doorheen de herfststormen en insectenplagen goed en wel gekomen zijn dan wordt het tijd om de planten te oogsten. Ik vind deze periode niet zo aangenaam want vindt het toch wel jammer om die kanjers te zien verdwijnen. Na al die maanden zwoegen ben je er aangehecht geraakt en een tuin zonder wietplanten trekt toch op niets? Want na alle planten geoogst te hebben blijf je achter met een barre tuin.  Een wietplant is bijzonder decoratief en creëert toch een bepaald sfeertje in je tuin. Gelukkig breekt de winter spoedig aan en hoeven we ons niet veel meer in die kale tuin vol met lege plekken te bevinden waar eens prachtig ogende exemplaren stonden met toppen reikend naar de blauwe hemel toe glinsterend in een zacht herfstzonnetje. Neen, de winter vindt ik maar niets.  Maar niet getreurd, wanneer de temperatuur aangenaam warm genoeg is om ons terug richting het tuintje te begeven kan al spoedig de volgende generatie jonge planten uit zaad of stekken de leegte opvullen.