Zomer
!

Zomer

!
Click Here

De zomer nam een goede start en bleef koers aanhouden. Een betere zomer dan dit kon niet verwacht worden.  Heel veel zon en zeer weinig tot bijna geen regen. Voor de regenachtige streken waarin wij vertoeven zeer uitzonderlijk. Zowat in heel Europa streken geregeld langdurige hittegolven neer en alle Eurobuitenkwekers keken gelukkig en zagen dat het goed was. Want met een denderende nazomer kan het ook niet anders dat de markt spoedig zal overspoeld worden met Eurobuitencannabis van excellente kwaliteit.

 

De hittegolven die voor weken aan één stuk voor tropische temperaturen zorgen maken alle achterstand weer goed van de zwakke maanden april en mei.  Meer dan goed, één van de betere zomers die er kon zijn. De planten staan er nog steeds knalgroen bij en groeien centimeters per dag.  Dit is natuurlijk niet zomaar het is van primair belang om tijdens deze hittegolven de planten goed te voeden. Elke dag krijgen ze liters voedingswater toegediend. Je moet elk situatie bekijken op zich en iedereen die logisch nadenkt weet dat zijn planten zeer veel voeding verbruiken tijdens deze extreme hittegolven. Het nu nalaten van elke dag voedingswater te geven kan spoedig leiden tot uitputting van de grond. Vooral voor binnenkwekers die een eerste keer een buitenkweek wagen  is het aanpassen aan de voedingswensen van buitenplanten. Deze zuipen heel wat meer en kunnen meer aan. De kleine binnenplanten waaraan veel binnenkwekers gewend zijn lijken helemaal niet op de eisen die buitenplanten stellen en waar menig kweker geen ervaring mee heeft. Zo gaf ik elke dag een gieter voedingswater per plant zo’n 11 liter. Bio groei van biobizz organische voeding.  Zodra er een minder zonnige periode aanbreekt of de hittegolf ten einde is moet je jouw voedingsgewoontes weer aanpassen en dus om de dag of om de paar dagen maar voeden. Het nu aanhouden van de zware voedingsgewoonte kan leiden tot overbemesting. Een minder zonnige periode heeft zijn voordelen want dit is het moment om gebreken aan te vullen vooraleer de volgende hittegolf aanbreekt. Zo staan je planten er spoedig weer gezond en wel bij om goed te kunnen groeien. Als je zwaar blijft voeden tijdens minder zonnige perioden dan zijn gebreken vlug opgeklaard. Het is net een pauze waar de plant rustig op krachten kan komen.  De premix doet haar werk goed en deze keer heb ik geen enkel gebrek kunnen ontdekken. Dit had ik anders wel met gewone potgrond die voedingsarm was en dat was een lastig karwei om die mooi groen te krijgen. De premix in combinatie met goed bijvoeden doet wonderen en de planten hebben er nog nooit zo fris bijgestaan met glanzend groene bladeren. Het enige nadeel dat ik ondervonden heb is dat ik wat meer mannetjes had dan normaal. Dit omdat ik de zaadplant te vroeg in de premix geplant had. Het is dus aan te raden om de plant voor te groeien op gewone stekgrond en goed bij te voeden en eenmaal de plant de keuze gemaakt heeft wat ze later wil worden als ze groot is:mannelijk of vrouwelijk dan kan je ze in premixgrond plaatsen. Dit na zo’n drie tot vier weken dus. Ik had ze al na één week in premixgrond.  Door de hoge stikstofwaarden in de premixgrond heb je meer mannetjes als je ze te vroeg plant erin.  Het lastige karwei die je nu in de juli en augustusmaanden te verwerken krijg is dat de plant zijn oudere bladeren verliest en leegzuigt en laat afvallen. Vele bruine verdorde en vergelende bladeren kan je verwachten. Het is van groot belang deze op tijd te verwijderen. Wat op zicht een mooi ogende plant kan zijn,kan binnenin vol zitten met vergelende bladeren en rottende ook.  Deze bladeren zijn het oudst en krijgen bovendien het minst licht of helemaal geen.  De plant heeft dan ook geen nut in deze bladeren waardoor hij alle voedingsstoffen eruit opneemt en dan het blad afstoot. Regelmatig binnenin en onderaan je planten kijken om de bladeren weg te nemen is nodig. Indien dit niet gebeurd dan kunnen er gemakkelijk schimmels ontstaan op je stam,takken of later toppen. In de voorbije maanden heb je eigenlijk lui op je kont kunnen zitten en gewoon je planten voeden maar nu begint het werk. Want een grote kanjer van een plant verliest dagelijks wel enkele bladeren die een potentiële bron zijn voor schimmels en op elk moment kunnen toeslaan om je planten te verwoesten nog voor één enkele top zich kan gaan vormen. Lakse kwekers zijn hier veelal slachtoffer van. Wat je kan doen is de binnenste takken en bladeren verwijderen op voorhand.  Deze ontvangen toch haast geen licht en zullen niet veel opbrengen behalve enkele pluisjes.  Door deze takken te verwijderen ontstaat betere ventilatie in de plant zelf en de andere takken die wel licht ontvangen zullen groter en sterker worden. De kans dat er diep binnenin de plant een blad beschimmeld omdat je die niet gezien hebt is nu miniem omdat alle blad rondom de takken verwijderd is. Meestal gebruik ik deze om stekken van te maken. Je verwijdert de eerste 10-20cm takjes(stekken) die op de zijtakken bij de hoofdstam zitten.  Hou het netjes!

 

Schimmels en bladvoeding

 

Mijn purple power die de grond ingeplant werd is slachtoffer geworden van een schimmelaanval. Of het nu een beschimmeld blad die tegen de hoofdstam aan lag was of gewoon een willekeurige schimmelaanval, mijn prachtige purple power plant had helemaal onderaan op de hoofdstam schimmel. Een slechtere plaats kon je niet hebben. Op de levenslijn van de plant juist, een enkele zijtak of iets hoger was niet erg geweest aangezien je die gewoon kon verwijderen dan. De rest van de plant zou dan sterker worden. Omdat het helemaal onderaan begon zou dat hetzelfde betekenen als de hele plant te verwijderen behalve de twee nog ondergelegen takken. Het enige wat ik kon doen is de schimmel wegsnijden. De stam onderaan is redelijk dik waardoor ik met een mes de schimmel plus een stuk houtachtige schors wegsneed van de plant. Of dit zou lukken wist ik niet aangezien ik hier nog nooit iets over gelezen of gehoord had. Raar maar waar maar mijn purple power plant staat er nog steeds na 1,5 maand. Alhoewel die er ziekjes uitziet omdat de sappen moeilijker omhoog kunnen stromen doorheen het aangetaste schimmelgedeelte.Dit merk ik aan de bladeren die lichtjes aan het vergelen zijn, voedingsgebrek dus.  Moest ik de schimmel eraan gelaten hebben kon ik verzekerd zijn dat na 1 tot twee weken de hele plant verwoest was. Maar de purple power geeft zich niet zomaar gewonnen en is begonnen met de onderste zijtakken die nog goed hun voeding kunnen ontvangen enorm te gaan versterken en vergroten. Deze maakten een hele ontwikkeling door. Om de plant te helpen bespuit ik haar met voedingswater op de bladeren.  Bladvoeding dus en dat werkt wonderwel. Zo kan ze hieruit de nodige voeding halen die ze tekort komt. Als de plant niet genoeg voeding doorheen haar stam krijgt dan geef ik het haar gewoon zelf. De purple power staat nu in de bloei en heeft net de voorbloei met drie weken groeispurt achter zich. Het is begin september en de topvorming van de vele buitenplanten begint nu op volle toeren te draaien. Ik hoop dat de purple power het tot zolang uithoudt en me wat beloont met lekkere paarse toppies.  Over bladvoeding gesproken, ik geef tijdens de zware zomermaanden nu ook geregeld bladvoeding aan de planten. Gewoon wat voedingswater die je normaal zou toedienen aan de wortels, spuit je op het blad.  Voordeel hiervan is dat tekorten zo vlug opgelost worden en dat de ph van je grond onaangeroerd blijft. Weinig kans op overbemesting dus. Om tekorten zeer vlug op te lossen werk je dus best in combinatie met voedingswater te geven aan wortels en blad. Zelfs als er geen tekorten zijn zoals nu geef ik de planten bladvoeding. Het is een goede opkikker en stimulans voor de planten.  Ik gebruik hiervoor wel aparte flessen n,p en k.  Zo kan ik zelf doseren hoeveel ze van elk krijgen. Tijdens de groei krijgen ze een zware dosis stikstof( n) in de bladvoeding en tijdens de bloei zullen ze veel fosfor(p) en iets meer kalium(k) krijgen. De enige plant in mijn tuintje die een tekort opliep was een k2 op kokos. Ik dacht genoeg toe te dienen want het was de eerste keer dat ik een grote plant in een 75 liter pot op kokos kweekte. Iets te weinig dus waardoor de mooie groene glanzende bladeren dof van kleur werden en bladeren sterk begonnen te vergelen. Eerst voedde ik sterk met voedingswater aan de wortels maar daar kwam maar zeer weinig verandering. Je kunt nu eenmaal maar zoveel voeden en dan moet je wachten tot het kokos droog wordt vooraleer je nogmaals kunt bijvoeden. De plant neemt immers toch niets op zolang het kokos nog kletsnat is. Dus dan gaf ik maar bladvoeding en dit kun je zoveel doen als je wilt. Ik gaf ze driemaal bladvoeding op één dag en de volgende dag was een duidelijke verbetering zichtbaar. De volgende dag nog tweemaal bladvoeding en  dan was het euvel opgelost.  De k2 stond er terug sterk,gezond en met een glanzend bladerdek bij. Bladvoeding geef ik trouwens met een goedkope drukspuit die je in elke tuinbouwwinkel kunt vinden. Enkele grote planten met een handmatig spuiterke bladvoeding geven is een saaie en lastige bedoening.

 

Verschillende soorten

 

Omdat de k2 nogal een bladderige dame is met veel blad heb ik besloten om haar zijtakken naar beneden te spannen.  Door dit te doen krijgen de binnenste zijtakjes meer licht en kunnen zo ook sterker worden om toch nog redelijke toppen te verkrijgen.  Het vastbinden van zijtakken is voor elke plant aan te raden maar vooral voor de bladderige indica’s.  De k2 was trouwens een kloontje en die zijn al zeer vertakt op zich. De eerste dagen dat je de zijtakken vastbindt krijg je een grote leegte en ziet je plant er lelijk uit. Enkele dag later past de k2 zich aan en groeit alles weer mooi dicht en verkrijg je weer een dicht bladerdek zoals voorheen.  Toch zal dit vernieuwde bladerdek veel meer opbrengen want je hebt de plant breder gemaakt.  Ik draai gewoon vijzen in de plastiek pot en daaraan bevestig ik met een touwtje de tak aan de vijs. Als ik de zijtak strakker wil aanspannen dan hoef ik gewoon meer touw rond de vijs te winden.  Zo kan ik de zijtak stapje per stapje zonder  te breken zo laag uit strekken als ik wil.  Dit lijkt voor mij de gemakkelijkste en beste oplossing.  De nlx daarentegen die er ook als kloon staat heeft dit allemaal niet nodig. De nlx ontwikkelde zich tot een enorme plant die zonder probleem drie tot vier meter en meer kon worden. Na twee meter vond ik het welletjes en heb ze getopt,dit was begin juli.  Hierdoor is de van nature langwerpige nlx op beginnen te houden in de lengte te groeien en begon nu haar zijtakken meer te ontwikkelen en werd breder.  Ik had liever een compacte nlx met goed ontwikkelde zijtakken dan een enorme grote lange nlx met kleine magere zijtakken op. De nlx maakt immers enorme hoofdtoppen aan die zeer vlug door schimmel zouden kunnen aangetast worden.  Door te toppen verdeel ik het risico en heb ik meerdere grote toppen i.p.v. één enorme hoofdtop met zeer grote kans tot beschimmelen. Een zeer mooie prachtige plant, ben er zot van.  Een enorme opbrenger ook en een vroege bloeier. De nlx doet het in de bloei het beste van alle planten zelfs van de typische buitenplanten zoals de purple tops of purple power. Ze is rond midden augustus begonnen zoals de meeste andere planten maar zit nu al veel verder in haar ontwikkeling.  Niet dat de nlx vroeg gedaan zal hebben maar ze heeft wel de grootste toppen van allemaal totnogtoe. Mijn verwachtingen zijn hoog gespannen voor deze. Ze begint trouwens mooie roze haartjes te vertonen dat belooft! De bladeren zijn zeer fijn zoals sativabladeren en helt dus over naar de sativakant.  Omdat de nlx zeer weinig blad heeft is er een optimale lichtontvangst over de gehele plant wat ervoor zorgt dat er zeer weinig gele bladeren zijn en dat alle toppen ongeveer dezelfde grootte zullen hebben en vastbinden overbodig is. Ze staat ook in een 75 liter pot op premixgrond. Geen enkel tekort te bespeuren in de verste verte niet. De purple tops die zeer zwak begonnen is met een trage groei zijn erdoor gekomen en toch brede,bossige dames geworden. De warme buitentemperaturen hebben haar meer dan goed gedaan. Alhoewel volgens de beschrijving deze soort klaar zou moeten zijn tegen 1 september zal dat in de praktijk waarschijnlijk rond oktober zijn. Ze moet nog aan de topvorming beginnen maar heeft de voorbloei nu ook al achter zich. Ze ruikt lekker en ziet eruit als een typische indica, een opgeblazen,brede,bolvormige en  bladerige plant. De planten die in de volle grond staan hebben zich goed kunnen ontwikkelen, veel beter dan degene in potten. Zo zie je maar. De volle grond doet het hem telkens weer als je de plant de kans geeft om zelfs voeding op te nemen en water wanneer ze wil dan doet ze het prachtig. Het groeipatroon van één zelfde plant op volle grond en in de pot is totaal verschillend. Ze groeit helemaal anders , mooier eigenlijk. En het beste van al is dat je er helemaal niets voor moet doen. Zelfs een onderontwikkelde overbemeste plant die vervormd was door een te hoog percentage premixgrond is nog een volle vrouw geworden. Wat een ontwikkeling dat een plant in de maand juli en augustus kan doormaken is onvoorstelbaar. Zelfs het lelijkste eendje kan omgetoverd worden tot een prachtige zwaan. De kracht van de zon. Het blijft  elk jaar prachtig om te zien hoe dat kleine stekje of zaadje zich tot  een enorme boom getransformeerd heeft.

 

Mini-serre,storm en regen

 

We zijn eind augustus, begin september en nu komt het moment van de waarheid natuurlijk. Krijgen we redelijk wat zon zodat de planten kunnen afrijpen en potente toppen kunnen bloeien. Als de zon haar werk blijft doen dan is de grootste vijand nu de regen. Zonnige perioden worden in september afgewisseld met regenbuien.  Dit is rampzalig voor goed ontwikkelde toppen die vliegensvlug beschimmelen of toprot krijgen. De eerste vier-vijf weken van de bloeiperiode zit je veilig aangezien de topjes dan nog bestand zijn tegen flinke regenbuien en zich niet volzuigen met water. Eenmaal daarna hebben de toppen zulke omvang gekregen dat wanneer ze nu blootgesteld worden aan regenbuien dat ze het vocht opnemen met de gekende gevolgen. Dit merk je vlug aan vergelende of verkleurende bladeren rondom je top.  Wanneer je hieraan trekt komt het blad los en dat weet je zeker dat binnen de toprot haar werk doet. De top is verloren en dient verwijderd te worden. Je bent dus beter af met vele kleinere toppen dan enkele hele grote toppen.  In de eerste plaats dat kleine toppen minder snel beschimmelen en ten tweede als het toch beschimmelt verlies je maar één zeer klein percentage van de totale oogst.  Om zulke zaken niet mee te willen maken dient men de toppen droog te houden.  Daarom moeten we de planten in geval van regenbuien onderdak kunnen bieden.  Indien door de omvang of plaatsgebrek dit niet kan, zit er niets anders op dan een mini-serretje te bouwen, een afdakje of regenscherm. De manier waarop ik het doe vind ikzelf simpelweg het handigste. Je hebt alleen wat smalle stukjes goedkoop hout nodig, te vinden in vele doe-het-zelfzaken, wat vijzen en een stuk folie of landbouwplastiek. Dit werkt alleen als je grote potten hebt en nogmaals dienen grotere potten hun nut. Ikzelf heb 75 liter potten staan waarop ik de stukken hout bevestig door ze tegen de pot aan vast te zetten.  Hierover hebben we dan alleen nog een stuk folie of plastiek zeil over te spannen en ziezo je hebt een mini-serretje die je toppen droog houdt in geval van regenval. Goedkoop en zeer vlug op te bouwen en af te breken.  De folie niet ik eraan vast. We zorgen dat het mooi strak zit en dat de ene kant hoger is dan de andere kant zodat het water zich niet ophoopt maar eraf loopt. Een soort schuin dak dus. Dit hoeft niet extreem te zijn, de ene kant hoeft maar 2cm hoger te zijn en het effect wat we willen is al bereikt.  Alle andere manieren werken natuurlijk ook zolang je maar ziet dat het water wegkan lopen. Indien niet dan valt de hele constructie in en worden je toppen overladen met regenwater. Met grote kans dat op enkele dagen tijd je toppen verwoest zijn. Moest dit gebeuren kan je nog proberen je toppen te redden door ze binnen te plaatsen in een goedverwarmde omgeving. Dit om te zorgen dat het water de toppen zo snel mogelijk verlaat en ze niet beschimmelen. .  Het bouwen van een constructie om onze planten en toppen droog te houden is echt wel nodig in onze regenachtige gebieden om een degelijke oogst te bereiken. Doe je dit niet dan moet je toch wel je planten afdekken en eerder de bloei in laten gaan om zo enkele weken vroeger te kunnen oogsten en zo het regenachtige weer te ontduiken. Doe je dit niet dan zijn de meeste soorten tegen begin en midden oktober afgebloeid.  Juist deze periode waarin onze toppen het dikst en best ontwikkeld staan is de regenvalkans het hoogst.   Vijand nummer twee niet te vergeten zijn de herfststormen die beginnen op te rukken.  Het loont de moeite de planten te beschermen met windkering of te bevestigen aan een stevige stok dit om het breken van de hoofdstam tegen te gaan. Hier loont nogmaals het nut van compacte  brede kleinere planten te hebben dan lange smalle planten. Alhoewel het aangenaam is om planten van drie meter hoog te hebben verhoogt het zeker niet de kans op een succesvolle oogst.  Hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind en spoedig kan die reus gehalveerd worden door het breken van de stam. Opletten geblazen dus! Als we de regen en stormen doorstaan hebben dienen we onze planten zeer goed in het oog te houden voor ongedierte met name rupsachtigen en aanverwante.  Mooie vlinders en andere beestjes hebben net jouw planten uitgekozen om eitjes op te leggen. Die toch wel gaan uitkomen wanneer onze toppen aan het bloeien zijn. Sproei daarom preventief je planten met spruzit of een andere bio-bestrijdingmiddel. Dit is geen overbodige luxe.  Je merkt het immers meestal wanneer het te laat is en je planten aftakelen. Sommige rupsensoorten kunnen erg agressief zijn en behalve het blad ook je toppen en stammen opvreten.  Zo ontdekte ik tijdens een routine-controle piepkleine rupsjes.  Ze hebben een grootte van 0.5 cm en nemen steeds grotere happen uit je planten. Het moment wanneer je aangevreten bladeren ziet en kleine rupsenkeutels is meestal te laat want dan staan er al dikke vette toppen aan je planten.  Spuiten is nu af te raden. Ik bedoel maar je weet niet wat je planten bevolkt want ze zijn zeer moeilijk met het blote oog te zien dat kruipend, zuigend en verwoestend ongedierte. Wees voorbereid dus.  Hoe mijn mini-serretjes het uitgehouden hebben en wat mijn planten gepresteerd hebben aan toppen gedurende de bloei in september en oktober lees je volgende keer. Een bloeirijke oogst of een tegenvaller maakt mij niets uit.  Het is een win-win situatie, een  lading toppen of  bij tegenvaller  gaat alles de hasjmolen in. Hou ze droog! De eindmeet is in zicht.